આપણે અવારનવાર વાત કરી છે કે આપણી જિંદગી હવે મુખ્યત્વે ત્રણ સ્ક્રીનમાં વહેંચાઈ ગઈ છે – મોબાઇલનો સ્ક્રીન, કમ્પ્યૂટરનો સ્ક્રીન અને ટીવીનો સ્ક્રીન. કોરોના પહેલાંના સમયમાં મલ્ટિપ્લેક્સનો સ્ક્રીન પણ હતો, પણ હાલ પૂરતો એ યાદોમાં ધકેલાઈ ગયો છે! તમે ખમતીધર હો તો આ યાદીમાં ટેબલેટ અને લેપટોપના સ્ક્રીન પણ ઉમેરાય. આ બધા સ્ક્રીન સાથેનો આપણો સંબંધ થોડો થોડો જુદો છે. ટીવીના સ્ક્રીનમાં રીમોટ કંટ્રોલથી આપણને થોડો ઘણો કંટ્રોલ હોવાનો અને આપણી મરજી મુજબ કંઈક કર્યાનો સંતોષ મળે. મૂવીના સ્ક્રીનમાં તો એ પણ નથી. પરંતુ વાત જ્યારે મોબાઇલ, ટેબલેટ, લેપટોપ અને પીસીના સ્ક્રીનની હોય ત્યારે એ બધા ડિવાઇસમાં આપણે પોતે ઘણું બધું કરવાનું હોય છે.

આ ચારેય ડિવાઇસમાં આપણને જે કંઈ સગવડો મળે છે એ બધી જ અમુક તમુક ડિવાઇસ પૂરતી સીમિત હોતી નથી. મોબાઇલમાં જે સર્વિસમાં કામ કરી શકીએ એ જ સર્વિસમાં લેપટોપ કે પીસીમાં પણ લોગઇન થઈ શકાય.

આમ આપણો સમય આ બધા ડિવાઇસમાં ખાસ્સો વહેંચાયેલો રહે છે, પરંતુ કામ પોતે બહુ વહેંચાયેલું રહેતું નથી. ઘણી બાબતે મોબાઇલ (કે ટેબલેટ) તથા લેપટોપ (કે ડેસ્કટોપ પીસી) વચ્ચે ઘણું અંતર રહી જાય છે. ક્લાઉડમાંની બધી સર્વિસ તો બધાં ડિવાઇસમાં સિન્ક્ડ રહે છે, પણ કોલિંગ, એસમએમએસ વગેરે માટે  હજી આપણે ફોન પર આધાર રાખવો પડે છે. થાય એવું કે કામ લેપટોપ પર ચાલી રહ્યું હોય, એને જ સંબંધિત કોઈ કોલ કરવાનો હોય કે કોલ આવે, પણ એ કામ આપણે ફોનથી કરવું પડે.

જેમ કે આપણે લેપટોપમાં કોઈ ફાઇલમાં કામ કરી રહ્યા હોઈએ અને તેમાં ફેરફાર વિશે આપણા બોસ, કલીગ કે ક્લાયન્ટનો ફોન આવે ત્યારે આપણે ખભા અને કાન વચ્ચે મોબાઇલ ભરાવવો પડે અને વાત સાંભળતાં સાંભળતાં લેપટોપ પર કામ કરવું પડે. લાંબા સમય સુધી આ રીતે કામ કરવું બિલકુલ સલાહભર્યું નથી. ઘણા લોકો આના વિકલ્પ તરીકે ફોનમાં બ્લુટૂથ હેન્ડસેટનો ઉપયોગ કરતા હોય છે જેથી હાથ બિલકુલ ફ્રી રહી શકે અને મોબાઇલને કાન અને ખભા વચ્ચે દબાવવો ન પડે.

જો તમારે સ્માર્ટફોન અને લેપટોપ – બંનેમાં ભરપૂર કામ કરવાનું થતું હોય તો બંનેને વાયરલેસ રીતે કનેક્ટેડ રાખવાના ઘણા, દેખીતા ફાયદા છે.

એક સમસ્યાનો હેન્ડસેટથી ઉપાય મળી જાય છે, પરંતુ બીજી પણ એક સમસ્યા ઊભી રહે છે. હવે ઘણા લોકોને જુદાં જુદાં કારણોસર મોબાઇલ અને લેપટોપ વચ્ચે ફાઇલ્સની ફટાફટ આપ-લે કરવાની જરૂર ઊભી થતી હોય છે. આ લખનારની જ વાત કરીએ તો ‘સાયબરસફર’માં જુદા જુદા લેખોમાં અવારનવાર મોબાઇલના સ્ક્રીનશોટનો ઉપયોગ થાય છે, જ્યારે પેજની ડિઝાઇન પીસી કે લેપટોપમાં થતી હોય. આથી મોબાઇલમાં સ્ક્રીનશોટ લીધા પછી તેને પોતાને જ ઈ-મેઇલ કરીને અથવા મોબાઇલમાંથી ગૂગલ ડ્રાઇવ કે ગૂગલ ફોટોઝમાં અપલોડ કરીને પછી લેપટોપમાં કે પીસીમાં જઇને ત્યાંથી ડાઉનલોડ કરવા જેવા લાંબા રસ્તા અપનાવવા પડે.

આવા લાંબા રસ્તાને બદલે મોબાઇલ અને પીસીને સહેલાઇથી – કેબલ વિના – કનેક્ટ કરી શકાતાં હોય તો? ફોનમાં જે નોટિફિકેશન્સ આવતાં હોય તે પીસીના સ્ક્રીન પર જોઈ શકાતાં હોય તો? મોબાઇલમાં આવતા ટેકસ્ટ એસએમએસ પીસીના સ્ક્રીન પર જોઈ શકાતા હોય તો? અને લેપટોપમાંથી તેના જવાબ આપી શકાતા હોય તો? મોબાઇલમાં જે સ્ક્રીનશોટ કે અન્ય ઇમેજિસ હોય તેને સાવ સહેલાઈથી લેપટોપમાં સેવ કરી શકાતી હોય તો? 

હજી આગળ વાંચો!

તમે લેપટોપમાં કામ કરી રહ્યા હો ત્યારે લેપટોપમાંથી મોબાઇલનું કોન્ટેક્ટ લિસ્ટ એક્સેસ કરીને કોઈને લેપટોપમાંથી કોલ કરી શકાતો હોય તો? એ જ રીતે, આપણે લેપટોપ પર કામ કરી રહ્યા હોઇએ ત્યારે મોબાઇલમાં કોઈનો કોલ આવે તેને લેપટોપ પર જ રીસિવ કરી શકાય તો?

તમે ખરેખર બીઝી વ્યક્તિ હશો અને મોબાઇલ તથા લેપટોપનો ભરપૂર ઉપયોગ કરતા હશો તો આ બધી જરૂરિયાતો તમે ક્યારેક ને ક્યારેક અનુભવી હશે.

આપણા મોબાઇલ અને લેપટોપને કેબલથી કનેક્ટ કરીને તેમાંની ફાઇલ્સની આપ-લે કરી શકાય છે પરંતુ એ થોડું ઝંઝટવાળું કામ છે. હવે વાઇ-ફાઇ, બ્લુટૂથના સમયમાં બે-ત્રણ ક્લિકથી આ કામ થવું જોઇએ. લેપટોપ મેન્યુફેકચર કરતી જુદી જુદી કંપની આપણા ફોન અને લેપટોપને કનેક્ટ કરવાના હવે સહેલા રસ્તા આપે છે. વોટ્સએપનું વેબ વર્ઝન આ જ કારણે પોપ્યુલર થયું છે.

એપલ તેના આઇફોન, આઇપેડ અને મેકબુકને બહુ સરસ રીતે, એકમેક સાથે કનેક્ટ કરવાના સ્માર્ટ રસ્તા આપે છે (જેમ કે આઇફોનમાં કોપી કરેલી કોઈ બાબત મેકબુકમાં સહેલાઈથી પેસ્ટ કરી શકાય!). એન્ડ્રોઇડ આ બાબતે હજી પાછળ છે. એન્ડ્રોઇડની જુદી જુદી એપ્સ લેપટોપમાં રન કરવાના કેટલાક રસ્તા હોય છે, પણ એ હજી બહુ ભરોસાપાત્ર નથી.

આ બધા વચ્ચે, માઇક્રોસોફ્ટે ‘યોર ફોન’ ને ‘યોર ફોન કમ્પેનિયન’ નામે સ્માર્ટફોન અને વિન્ડોઝ ૧૦ ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ ધરાવતા લેપટોપને કનેક્ટ કરવાની સગવડ આપી છે. માઇક્રોસોફ્ટની આ સગવડ તમામ કંપનીના એન્ડ્રોઇડ સ્માર્ટફોન અને તમામ કંપનીના લેપટોપને લાગુ પડતી હોવાથી આપણે તેની વાત માંડીને કરીએ.